Interview

Het lijkt wel of ze als paddestoelen uit de grond komen: Nederland vlogt! Om internet beroemdheden als Enzo Knol en Monica Geuze kom je niet meer heen. Duizenden mensen kijken dagelijks de filmpjes die zij online plaatsen. Dat lijkt allemaal leuk: maar hoe gevaarlijk is het? Wat betekent het voor de privacy van een vlogger als hij/zij z’n hele leven op het internet plaatst. Ik probeer erachter te komen waarom heel Holland vlogt.


Doe de test!


Column

Een (faal)dagje uit het (faal)leven van Roel

Onlangs heb ik weer de grootste faal in tijden beleefd. Voor een freelance opdracht had ik een afspraak in Amsterdam. Dat ging allemaal goed. Daarna zou ik een uur niets hebben om vervolgens naar Leiden te gaan voor een interview. 

Uren niets doen haat ik. Ik probeer afspraken in Amsterdam altijd een beetje met elkaar te combineren. Omdat mijn werk daar zit ben ik er regelmatig. Maar meestal moet ik dan een uur, twee uur, wachten. Dan ga ik ergens koffie drinken en doe ik net alsof ik werk. Wat is dat trouwens? Loop een gemiddeld koffietentje in en niemand drinkt gezellig koffie, overal staan laptops en iedereen zit op zijn telefoon. Is iedereen echt aan het werk? Anyway.

Terug naar het onderwerp. Ik had dus een uur en die bracht ik door in de Starbucks aan de zuidkant van het Centraal Station. Super chill. Daar is het nog lekker rustig omdat de toeristen het niet kennen. Na een uur ging ik naar het spoor om de trein naar Leiden te pakken. Ik zat tien minuten in de trein en begon onguur te ruiken. Ik had echt het gevoel dat er iets niet klopte. En dat was waar. Ik zag stops in Hoorn en Enkhuizen. Maar help. Ik moet naar Leiden. En Leiden ligt toch echt ten zuiden van Amsterdam, en niet zoals Hoorn in het noorden.

Jee. Ik had de verkeerde trein. En laat de trein van Amsterdam naar Enkhuizen nou net een trein zijn die never nooit stopt. Dus zat ik 30 munten van Amsterdam Sloterdijk tot Hoorn vast in een trein en zag ik allemaal haltes waar ik eruit wilde maar helaas. Ankerhalfuur te laat zou ik aankomen bij mijn interview. Gelukkig ken ik ze. Ik ga een vriend en zijn moeder interviewen voor een documentaire. Maar alsnog is het niet ok als je anderhalf uur te laat bent. Tot zover mijn ergernis over het niet normaal kunnen functioneren in het openbaar vervoer van Nederland en de Nederlandse samenleving.

Dalijk wordt trouwens nog vet spannend. Want ik moet van Leiden Centraal met de bus naar zijn huis. Laat ik nou net al tig keer in verkeerde bussen zijn gestapt. Dit gaat natuurlijk ook weer nooit goed komen. Ik stuur maar alvast een appje dat ze het eten wat later klaar gaan maken…

Interview, Songfestival

Dit zijn de concurrenten van Douwe Bob

Dit artikel werd op 29 april 2016 gepubliceerd op Expreszo.nl

Nog maar een kleine twee weken en dan barst al het Songfestivalgeweld weer los! Expreszo mocht aanwezig zijn bij het promo-event Eurovision in Concert in het hartje van Amsterdam en zocht uit hoe de concurrentie van Douwe Bob eruit ziet (en klinkt!)

De 29-jarige Hovi Star (geboren als Hovav Sekulets) is de eerste artiest die ik ontmoet in Amsterdam. Met een dikke laag foundation en een haarbos waar drie bussen haarspray in moeten zitten geeft hij mij meteen een knuffel.

“Ik ben heel erg blij dat ik Israël mag vertegenwoordigen!”, vertelt de extravagante zanger. “Ik ben geen klassieke inzending voor Israël, ik zie er niet standaard uit. Misschien wel raar, als je het zo zou willen noemen. Ik hou van fashion, van aparte en rare kledingstukken en draag m

iliba_hovi_star_6-1024x682
De Israelische zanger Hovi Star. Foto: © Ronen Akerman

ake-up.” Zijn uiterlijk zorgde in Rusland al voor problemen bij de douane. “Ik had gedoe met mijn paspoort en ze zeiden dat ik het land niet in mocht. Ze keken naar mijn paspoort, scheurde er een stuk uit en lachten.”

In Stockholm zingt Hovi Star het nummer Made of Stars. “Een nummer over gelijkheid. Het maakt niet uit waar je vandaan komt, hoeveel geld je wel of niet hebt en of je bi, straight of gay bent. We zijn allemaal mensen. We worden allemaal op deze aarde geboren en daar gaan we ook dood. We zijn allemaal gemaakt uit sterren.”

Regenboog armband
Hovi Star is niet de enige Songfestivalkandidaat die dit jaar openlijk voor LHBT’ers uitkomt. Dat doet ook de Italiaanse Francesca Michielin. “Dit nummer is mede voor LHBT’ers in de wereld geschreven”, vertelt de zangeres. “Ik geloof dat liefde gelijk is. Voor mij is dat in ieder geval heel erg belangrijk. Toen ik meedeed met het Sanremo festival (voorrondes voor het Songfestival in Italië, red.) zong ik met een regenboogarmband om mijn pols. Met mijn muziek probeer ik iedere dag de LHBT-gemeenschap te steunen.”

Eurovision-3-888x1024
De Italiaanse zangeres Francesca Michielin

Zeven artiesten staan voor de tweede keer tijdens het Songfestival op het podium. In Amsterdam spreek ik er twee. Ira Losco staat dit jaar voor Malta op het podium met het popnummer Walk on Water. In 2002 eindigde ze op een tweede plaats voor haar land.

De veranderingen zijn groot, volgens de zangeres. “Het is lastiger om dit jaar uitgekozen te worden voor de finale. Toen ik in 2002 meedeed, waren er nog maar 23 landen bij. Ik stond meteen in de finale. Nu moeten we door een semi-final, en dat is niet zo leuk voor kleine land

Ira Losco uit Malta
Ira Losco uit Malta

en en eilanden.”

Om die reden stopte Turkije met haar deelname voor het Songfestival. Ira snapt dat wel. “Het is goed. Het zorgt voor spannende televisie en dat is waar het om draait bij het Songfestival. Ik geloof erin als je een goed nummer met een sterke performance hebt, dat je doorgaat.” Eén van haar favoriete kandidaten is onze Douwe Bob. “Het heeft een hele andere stijl. Mijn andere favorieten zijn de nummers uit Spanje en Frankrijk, maar ook het nummer van de IJslandse Gréta Salóme vind ik erg goed. Het is sterk en vernieuwend.”

Alleen dit jaar
Voor Gréta is het dit jaar extra spannend. Ze staat voor IJsland dit keer alleen op het podium. In 2012 scoorde ze een twintigste plek met zanger Jónsi.

“Het voelt goed om terug te zijn”, vertelt de zangeres. “De wedstrijd is groter geworden, zelfs na vEurovision-4-1024x1002ier jaar. Het wordt sterker en beter. Ik sta alleen op het podium, maar zo voel ik me niet! Ik heb achtergrondzangeressen die achter het podium meezingen en grote graphics die mijn optreden ondersteunen.”

Ze zingt Hear Them Calling, een nummer over negatieve invloeden in de samenleving. “Ben altijd trouw aan jezelf. Laat het negatieve in deze wereld je niet naar beneden halen en volg je dromen!” geeft ze onze lezers mee. “Je moet zelf positief zijn. Het maakt mij bijvoorbeeld niet uit als hoeveelste ik eindig tijdens deze competitie. Als ik een iemand heb geraakt met mijn nummer, is dat genoeg.”

Benieuwd naar alle deelnemers van dit jaar? Check de inzendingen hieronder! (Zoom uit om alle artiesten van Europa én Australië te kunnen zien)

Muziek, Recensie

Een Frans feestje met Amir Haddad

Misschien wel een van de meest sympathieke kandidaten van het Songfestival in 2016: Amir. De Fransman zingt in Stockholm zijn nummer J’ai Cherché en heeft afgelopen vrijdag zijn tweede studioalbum uitgebracht. 

Natuurlijk begint zijn album Au coeur de moi (In mijn hart) met Songfestivalsingle J’ai Cherché (ik zocht), maar dat nummer is niet de eerste single van dit nieuwste album. Dat is namelijk het zomerse nummer Oasis. Echt goed scoorde Amir niet met beide nummers. Oasis bleef hangen op een 101’ste plaats in de Franse charts, en J’ai Cherché op nummer 60.

Zijn Songfestivalsingle is tweetalig, dat zie je ook terug op het album. “Zo hebben mijn tekstschrijvers en ik het nummer geschreven. In twee talen. Ik hou ervan om in het Engels te zingen”, vertelde de zanger toen ik hem sprak in Amsterdam tijdens Eurovision in Concert. “Mijn album bestaat ook uit zowel Engels- als Franstalige nummers. De mix is natuurlijk voor mij. Ik was blij toen ik erachter kwam dat dit ook goed werkt op het Songfestival.”

Frans feestje
Zijn album bestaat uit fijne nummertjes. Door On dirait (looks) wil je een feestje gaan vieren. Dat is ook zo met titelsong Au coeur de moi. Ook al kan ik er geen reet van verstaan, de zomerse deuntjes zorgen ervoor dat ik op mijn stoel ga dansen.

Met een piano en violen brengt de zanger gevoel met de balled A ta manière (om je weg), maar na het eerste refrein raakt de zanger bij dit nummer voor mij de weg kwijt.

Engelstalig
Behalve J’ai Cherché, zijn er nog drie nummers tweetalig gezongen. Het middelmatige I Know, mooie Lost en duet Broken Heart. Dat nummer zingt de zanger met Abi. Een Duitse zanger die eind vorig jaar het nummer Die Zeit ist vorbei uitbracht.

Al met al drie sterren voor het album van de Franse Amir.

Amir-Au-Coeur-de-Moi-Album

Fotoserie, Tilburg

Proost Willem!

26 en 27 april: Konigsnacht- en dag! Ik heb het nog nooit écht gevierd. Tot dit jaar. Allebei de dagen was ik te vinden in Tilburg. Op Koningsnacht was het echt belachelijk druk in de stad. Het was gewoon echt niet oké om er rond te lopen in de kou. Buiten was het vreselijk, gelukkig kwamen we vrij snel in een kroeg met veel mannen+baarden terecht. Dat was fijn.

Koningsdag was ik veel te burgerlijk aan het high winen, maar gelukkig gingen we daarna nog de stad in om in de Studio los te gaan op fijne deuntjes. Inclusief heel erg veel Seks on the Bea-drankjes. En nu? Nu kunnen we nog genieten van de foto’s (en de kater).

Voeg mij als je dat leuk vindt trouwens even toe op Snapchat! roeeel heet ik daar.

Berlijn, Fotoserie

Kreuzberg

In 2012 woonde ik, zonder het zelf door te hebben, in een van de meest hippe delen van Berlijn. Ik liep toen stage bij een groot bedrijf net buiten de stad, maar woonde in een klein appartement in Kreuzberg. Vier jaar later ging ik samen met Cécile terug. We ontvluchtte carnaval en gingen op pad in Berlijn.

Ik denk dat Kreuzberg een van mijn meest favoriete stukjes van de stad blijft. Het is er mooi, arty, iedereen lijkt zichzelf te zijn en ik zou er heel erg graag nog eens een tijdje wonen. Voor nu de foto’s.

thumb_IMG_0090_1024

thumb_IMG_0082_1024

thumb_IMG_0093_1024

thumb_IMG_3976_1024

thumb_IMG_0080_1024

thumb_IMG_3992_1024

thumb_IMG_0096_1024

thumb_IMG_0087_1024

 

thumb_IMG_0114_1024

thumb_IMG_0103_1024

thumb_IMG_0113_1024

thumb_IMG_3980_1024

Muziek

Weekly obsession: SAARA uit Finland

Misschien wel een van de grappigste en meest getalenteerde YouTubers van dit moment is de Finse Sara Forsberg. De in California wonende Fin brak onlangs met haar platenlabel en gaat nu op eigen houtje verder. Eind mei komt haar eerste EP uit.

Saara (artiestennaam yay) ging viral het internet over door een video te maken waarin ze nadoet hoe talen voor andere mensen klinken. Ze mocht zelfs aan tafel komen bij Ellen. Vervolgens ging het snel. Met onder andere een record deal en heel veel meer video’s die miljoenen keren werden bekeken.

Een keerpunt op 6 maart. Toen maakte de zangeres bekend dat ze stopte niet langer meer samenwerkt met Capital Records. Knappe zet. Na 1 single kreeg ze onenigheid met haar label. Sara had het gevoel dat ze dingen moest doen die ze niet wilde. Om die reden kwam er ook geen album. Maaaaaar long story short: er is nieuw materiaal en thank god heeft ze Capital verlaten! Want wat klinkt het goed.

Eerste nummer die ze online heeft geplaatst is het nummer I Do. Een persoonlijk nummertje die ze samen met de jonge songwriter Jesse Saint John heeft geschreven. Ook een tweede single: California, kun je al beluisteren op haar YouTube-kanaal. Binnenkort komt de originele versie uit waarvan je in deze vlog al een stukje kunt horen. Damn!

Talentje van wie we zeker nog heel erg veel gaan horen.

Coverfoto: helloimsaara

Reisreportage, Wenen

Op zoek naar de beste ‘braadworsten’ van Wenen

Dit artikel werd op 22 maart 2016 gepubliceerd op Expreszo.nl

Op zoek naar de beste ‘braadworsten’ van de stad De Oostenrijkse hoofdstad staat misschien niet bovenaan je verlanglijstje. Toch is het zeker de moeite waard erheen te gaan, al is het maar om de belachelijk mooie gebouwen, het huis van Sissi (hier móét je heen) en natuurlijk de homokroegjes. Voordat ik met wijken en districten ga strooien is er eerst wat achtergrondinformatie nodig. Wenen telt 23 districten, wat een mooi woord is voor een wijk. Je herkent de districten aan straatnaamborden: de getallen voor de straatnaam geven namelijk het nummer van een district aan.

De belangrijkste districten zijn: de eerste, de Innere Stadt, met wat je kunt verwachten van een binnenstad; zes en zeven die bekend staan als de roze wijken, alles wat gay is vind je hier; en de vierde wijk, waar het paleis van Sissi staat, het Schloss Schönbrunn.

Schloss Schönburg: het paleis waar Sissi jarenlang rondhuppelde

LHBTQ
De vraag of Wenen homovriendelijk is, is lastig te beantwoorden. Hoewel er genoeg gaybarretjes te vinden zijn, is maar 62 % van de bevolking vóór het openstellen van het homohuwelijk (in Nederland is dit 92 % volgens een rapport uit 2015). Toch, hoewel de ‘homostoplichten’ inmiddels verwijderd zijn uit de stad, heeft Conchita Würst ervoor gezorgd dat er meer acceptatie is in Oostenrijk. Althans dat vindt Unger, manager van het budget designhotel Roomz-Vienna. Volgens haar zijn veel Oostenrijkers anders over trans- en homoseksualiteit gaan denken sinds 2014. “Er wonen hier veel katholieken, van oudsher denken mensen hier anders. Maar er is veel veranderd. Mensen zijn anders gaan kijken naar homoseksualiteit. Er is discussie ontstaan. Het is normaler geworden om mannen of vrouwen hand-in-hand met hetzelfde geslacht te zien lopen.”

Tourtje door de stad
Tijdens een rondleiding door de mooie stad praat ik met een presentatrice van de Oostenrijkse omroep ORD. “Vergeleken met Berlijn is de homoscene in Wenen heel erg klein”, vertelt ze. “Voor lesbische vrouwen is er bijna niets, maar dat geldt voor vrijwel elke stad. Mannen zijn een stuk meer uitgesproken.”

IMG_0229
Het museumplein

Op dat moment loop ik door het zesde district. Volgens mijn reisleider is dit het meest roze district van de stad. Ik zie de Friedrichstrasse, die wordt bestempeld als ‘klein Hollywood’. Het je-van-het uit de Weense geschiedenis komt hier vandaan. Aan de Königsklostergasse zit het schattige winkeltje Phil. Je kunt er (bijna) álles kopen: de stoelen waar je op zit als je wat gaat lunchen, maar ook de boeken in de boekenkast. Het koffiezetapparaat is helaas niet te koop. Je kunt de hipster uithangen op het Museum Square. Je vindt daar een plein met allemaal stoelen, waardoor het onder studenten populair schijnt te zijn, en je kunt de verschillende musea voor moderne kunst bezoeken.

Stappen kun je op alle verschillende manieren. Ga voor cocktails naar cocktailbar Felixx en voor een lekker avondje uit naar de Red Carpetbar. Hier komt jong publiek op af. Dat is ook zo bij de Mango Bar, die zich anders dan Red Carpet vooral richt op homojongeren. Hou je van een iets extremer avondje uit? Neem dan een kijkje bij Sling. Wil je het echt bond maken? Dan kun je altijd nog naar de Römersauna. Ben je in de winter in de stad en houd je niet zo van dansjes doen? Dan kun je altijd naar de wijk Naubau: daar is namelijk ieder jaar een grote kerstmarkt (lees: glühwein drinken voor het leven).

Roze slapen

006_HOTEL-ROOMZ-VIENNA_by_kurt.hoerbst-1-1024x814
Het chique Roomz-Vienna in het elfde district van Wenen. (foto: Kurt Hoerbst)

Overnachten deden wij in het Roomz Vienna hotel. Het maakt reclame als een budget designhotel en dat is het zeker. Na aankomst blijkt dat we in een knalroze kamer slapen (foto). De 152 kamers zijn allemaal in verschillende kleuren (blauw, appeltjesgroen, bruin en roze) geschilderd en bij je reservering kun je aangeven in welke kleur kamer je wilt slapen.

Manager Unger vertelt dat het het eerste budget designhotel in de stad is. “We zijn hier sinds 2007 en daar

Foto: Kurt Hoerbst
Foto: Kurt Hoerbst

voor waren er niet dit soort lifestylehotels. Om de veertien dagen is er in de zomer een grill voor de gasten en de jonge werknemers weten waar je moet zijn voor de goede feestje.” Voor het hotel staat ook een auto die je kunt huren! Voor een kleine dertig euro per dag rijd je door Wenen met een milieuvriendelijke elektrische auto.

Het hotel werkt samen met een LGBT-organisatie en biedt altijd kamers aan bij het jaarlijkse Life Ball. Als je van natuur houdt zit je hier helemaal goed, want even verderop vind je een onwijs groot park.

Wenen smaakt zeker naar meer.

Coverfoto: Peter Rigaud>

Geen categorie

Esmeetje Denters laat weer van zich horen en is vreselijk emotioneel

Ik heb een soort bizarre fascinatie voor Esmée(tje) Denters. Sorry. Ik kan er gewoon niets aan doen, het is er gewoon. Vroeger, een jaar geleden en nu nog meer. De diep geëmotioneerde Esmée heeft namelijk een realityserie op Makers Channel.

Er zijn een paar mensen voor wie ik een enorm grote fascinatie heb. Dat is zonder er over na te hoeven denken ten eerste Rens Kroes. Haar boek staat altijd open op mijn bureau (op de mooie quote-pagina ‘Food lovers are life lovers’), zodat het lijkt alsof ik erg geïnteresseerd ben in power foods en inspirerende quotes. Rens dus. Omdat de ‘zus van’ overal is. Haar gerechten zijn veel te duur om te maken en de vrouw zelf is ook gewoon niet te begrijpen. Een fascinatie.

In dat lijstje staat naar Rens Kroes, Jaap (nu Jake Reese) Reesma, dus ook Esmeetje. Mijn grote vriendin. Ik schrok een beetje toen ik vandaag een persbericht van haar binnen kreeg. Want she’s back?? Natuurlijk was ze al een tijdje terug: ze stond in The Voice UK!!!!! Maar toen dat niet zo goed ging (ze vloog er in de tweede ronde al uit). Daarna probeerde ze een nieuw album uit te brengen met een crowdfunding-actie, maar dat mislukte. De zangeres/youtuber/realityster haalde maar 47% van het beoogde aantal centen binnen. Jmmr Esmée.

Image and video hosting by TinyPic
Vergeten artiesten
Maaaaar Esmée zit niet stil. Ze is namelijk door DJ Ronald Molendijk (die onbekende in Idols weetjewel) gevraagd om mee te doen aan Symphony 31. Ahoy Rotterdam gaat twee dagen uit zijn plaat met vergeten artiesten als Joss Stone, Niels Geusebroek en Esmée Denters. (Het concert is trouwens kneiterduur, maar je kunt erheen als je wilt). Voor deze speciale gelegenheid heeft mevrouw D nu een realityserie bij Makers Channel. Makers Channel is een soort Youtube, maar het verkoopt zichzelf als een ‘nieuw online videoplatform voor influencers en web-talent’.

De eerste aflevering heeft de verontrustende clichétitel ‘Een nieuw begin’. (Betekent dit dat ze écht terugkomt deze keer??? Weg uit de Frozen Yoghurt-bar???). We zien Esmée praten over haar hoogtijdagen met Mr. Timberlake, de breuk met haar label en ze babbelt wat met een nep Amerikaans accent. En dan gebeurt het. Een traan.

Emotioneel.

Omdat ik dus alles kijk wat met Esmée Denters te maken heeft (ja sorry het is echt een obsessie? fascinatie? idk) ging ik meteen de tweede aflevering kijken. Daarin gaat ze hardlopen en wat blijkt: ze rent en zingt tegelijkertijd. Dat moeten we dan ook 2 minuten aanhoren.

In het shot hieronder heeft ze het over ‘een van haar meest favoriete uitzichten’. Ik vraag mezelf nog steeds af wat ik in hemelsnaam moet zien. Na al het hardlopen komt er ook een gigantische anti-climax. Want wat blijkt? De hele realityserie is niet gefilmd door een of ander spannend hoogstaand YouTube-bedrijf. Nee. Haar vriend Joe heeft het gedaan. Dat biecht ze dan ook netjes op. Baardloze Joe is trouwens wel erg cute (onthulling op 2.40 minuten).

Image and video hosting by TinyPic
Een ander spectaculair nieuwtje over Esmeetje is dat haar zus haar nieuwe (?) manager is. Haar zus, die bizar veel op haar lijkt, zit in de tweede aflevering en is erg streng. Aldus Esmée. Verder maakt ze nog awkward geluiden op haar telefoon en oefent ze liedjes voor de show in Ahoy. Nou. Tot zover. Ik weet het ook allemaal niet hoor. Hieronder kun je trouwens ook de tweede aflevering van Esmée’s weg naar Ahoy bekijken.

Wil je ook mijn andere relaas over Esmée Denters lezen? Klik dan hier.