Chef Roel strikes again

Opeens een kookwonder (met een lekker recept!!)

Dag lievelingen. Tijd voor een update aan mijn kant. En een grote! Deze jongen is namelijk sinds twee weken een ekte Amsterdammer. Jullie horen het goed! Ik ben afgelopen maand van Tilburg naar Amsterdam verhuisd en ik vind het helemaal het einde. Het voelt een beetje als thuis komen.

Er zullen nogal wat mensen zijn die denken dat ik mezelf vertroef met afbakpizza’s, ovenlasagne en de Mac. Wrong! Oke, ik heb natuurlijk wel al de Mac uitgeprobeerd hier in het noorden en heb ook al wat pizza’s besteld. Maar wat jullie allemaal niet zouden verwachten is dat ik sinds kort ekt kook. En daarom deze nieuwe rubriek: chef Roel strikes again. 

Ik ben de trotse eigenaar van een klein studiootje net binnen de ring van Amsterdam. Dat betekent een eigen keuken. Ik kan dus m’n shit laten liggen en gewoon iedere dag koken (als ik daar zin in heb). Omdat ik het wel leuk vind, maar gewoon niet vaak deed. Heb ik het deze keer anders aangepakt. Met een grote eetkamer uit mijn opa’s café en degelijke bewaarblikken op mijn aanrecht. Helemaal degelijk en gezellig.

Aziatische mie met garnalen en vissaus 

thumb_IMG_7413_1024

Nom nom. Gisteren kwam mijn goede vrind Wessel bij mij eten en dus had ik zin om mezelf uit te sloven.

De onzin die je nodig hebt:
– Mie
– 45 ml vissaus
– 30 ml sojasaus (hartje)
– 45 ml lichtbruine basterdsuiker
– Glas rosé
– Wokolie
– 3 teentjes knoflook
– 500 gram garnalen uit de vriezer (want goedkoper)
– 3 losgeklopte eieren
– Taugé
– 1 rode peper
– 2 sjalotjes
– Komkommer
– Azijn
– Olijfolie
– Suiker
– Limoen

Men begint met het maken van de vissaus. Want wij zijn geen luie studenten, nee, wij maken sausjes zelf. En dus mix je de vis-, sojasaus en en de suiker door elkaar. Doe dit in een bakje en leg het even weg. Kook vervolgens je mie zoals dat op de verpakking staat aangegeven.

Nu is het tijd voor het belangrijkste: men pakt een wijnglas en vult deze vol rosé. Laten we eerlijk zijn: koken doen we niet zonder een wijntje erbij. Tijd om je garnalen te gaan bakken en daarom doe je wat wok-olie in een (wok)pan. Vervolgens gooi je hier de in kleine stukjes gesneden knoflookteentjes en garnalen bij. Deze bak je zo rond de vijf minuten.

Nu komt het meest spannende deel: namelijk de eieren stollen. Dit doe je door eerst de garnalen met knoflook uit de pan te halen en in een andere bak te doen, vervolgens gooi je drie geklopte eieren in de wokpan en blijf je net zo lang roeren totdat het een prutje wordt (ew). Ondertussen hoop ik voor je dat de mie niet is overgekookt want die moet je in een vergiet gooien en bij het ei-prutje stoppen. Daar doe je ook je zelfgemaakte vissaus-mengsel, garnalen met knoflook, wat taugé, en in kleine stukjes gesneden rode peper, paprika, en sjalotjes bij.

Dit goedje laat je even fancy staan. Wat je nu doet is simpel. We willen meer food en daarom ga je komkommers in het zuur a la mijn moeder maken. Rasp een halve komkommer, gooi hier een fijne hoeveelheid (de komkommers moeten net niet onder water staan) azijn bij, gevolgd door olijfolie en wat suiker. Gewoon naar smaak.

Zet op tafel, en schenk ook de mie op een bordje. Doe er wat zout, peper en limoen op et voila: eet smakelijk schatten.

Interview

Kletsen over billen met Linda de Mol

Wat een heerlijkheid! Voor Expreszo mocht ik afgelopen maandag aanwezig zijn bij de perspresentatie van de L’Homo in Amsterdam. Het was heel erg leuk want er waren billen, Tim Hofman (billen dus) en Linda de Mol. Hieronder een klein verslagje:

Interview

Heel Holland Vlogt

Het lijkt wel of ze als paddestoelen uit de grond komen: Nederland vlogt! Om internet beroemdheden als Enzo Knol en Monica Geuze kom je niet meer heen. Duizenden mensen kijken dagelijks de filmpjes die zij online plaatsen. Dat lijkt allemaal leuk: maar hoe gevaarlijk is het? Wat betekent het voor de privacy van een vlogger als hij/zij z’n hele leven op het internet plaatst. Ik probeer erachter te komen waarom heel Holland vlogt.


Doe de test!


Column

Een (faal)dagje uit het (faal)leven van Roel

Onlangs heb ik weer de grootste faal in tijden beleefd. Voor een freelance opdracht had ik een afspraak in Amsterdam. Dat ging allemaal goed. Daarna zou ik een uur niets hebben om vervolgens naar Leiden te gaan voor een interview. 

Uren niets doen haat ik. Ik probeer afspraken in Amsterdam altijd een beetje met elkaar te combineren. Omdat mijn werk daar zit ben ik er regelmatig. Maar meestal moet ik dan een uur, twee uur, wachten. Dan ga ik ergens koffie drinken en doe ik net alsof ik werk. Wat is dat trouwens? Loop een gemiddeld koffietentje in en niemand drinkt gezellig koffie, overal staan laptops en iedereen zit op zijn telefoon. Is iedereen echt aan het werk? Anyway.

Terug naar het onderwerp. Ik had dus een uur en die bracht ik door in de Starbucks aan de zuidkant van het Centraal Station. Super chill. Daar is het nog lekker rustig omdat de toeristen het niet kennen. Na een uur ging ik naar het spoor om de trein naar Leiden te pakken. Ik zat tien minuten in de trein en begon onguur te ruiken. Ik had echt het gevoel dat er iets niet klopte. En dat was waar. Ik zag stops in Hoorn en Enkhuizen. Maar help. Ik moet naar Leiden. En Leiden ligt toch echt ten zuiden van Amsterdam, en niet zoals Hoorn in het noorden.

Jee. Ik had de verkeerde trein. En laat de trein van Amsterdam naar Enkhuizen nou net een trein zijn die never nooit stopt. Dus zat ik 30 munten van Amsterdam Sloterdijk tot Hoorn vast in een trein en zag ik allemaal haltes waar ik eruit wilde maar helaas. Ankerhalfuur te laat zou ik aankomen bij mijn interview. Gelukkig ken ik ze. Ik ga een vriend en zijn moeder interviewen voor een documentaire. Maar alsnog is het niet ok als je anderhalf uur te laat bent. Tot zover mijn ergernis over het niet normaal kunnen functioneren in het openbaar vervoer van Nederland en de Nederlandse samenleving.

Dalijk wordt trouwens nog vet spannend. Want ik moet van Leiden Centraal met de bus naar zijn huis. Laat ik nou net al tig keer in verkeerde bussen zijn gestapt. Dit gaat natuurlijk ook weer nooit goed komen. Ik stuur maar alvast een appje dat ze het eten wat later klaar gaan maken…

Interview, Songfestival

Dit zijn de concurrenten van Douwe Bob

Dit artikel werd op 29 april 2016 gepubliceerd op Expreszo.nl

Nog maar een kleine twee weken en dan barst al het Songfestivalgeweld weer los! Expreszo mocht aanwezig zijn bij het promo-event Eurovision in Concert in het hartje van Amsterdam en zocht uit hoe de concurrentie van Douwe Bob eruit ziet (en klinkt!)

De 29-jarige Hovi Star (geboren als Hovav Sekulets) is de eerste artiest die ik ontmoet in Amsterdam. Met een dikke laag foundation en een haarbos waar drie bussen haarspray in moeten zitten geeft hij mij meteen een knuffel.

“Ik ben heel erg blij dat ik Israël mag vertegenwoordigen!”, vertelt de extravagante zanger. “Ik ben geen klassieke inzending voor Israël, ik zie er niet standaard uit. Misschien wel raar, als je het zo zou willen noemen. Ik hou van fashion, van aparte en rare kledingstukken en draag m

iliba_hovi_star_6-1024x682
De Israelische zanger Hovi Star. Foto: © Ronen Akerman

ake-up.” Zijn uiterlijk zorgde in Rusland al voor problemen bij de douane. “Ik had gedoe met mijn paspoort en ze zeiden dat ik het land niet in mocht. Ze keken naar mijn paspoort, scheurde er een stuk uit en lachten.”

In Stockholm zingt Hovi Star het nummer Made of Stars. “Een nummer over gelijkheid. Het maakt niet uit waar je vandaan komt, hoeveel geld je wel of niet hebt en of je bi, straight of gay bent. We zijn allemaal mensen. We worden allemaal op deze aarde geboren en daar gaan we ook dood. We zijn allemaal gemaakt uit sterren.”

Regenboog armband
Hovi Star is niet de enige Songfestivalkandidaat die dit jaar openlijk voor LHBT’ers uitkomt. Dat doet ook de Italiaanse Francesca Michielin. “Dit nummer is mede voor LHBT’ers in de wereld geschreven”, vertelt de zangeres. “Ik geloof dat liefde gelijk is. Voor mij is dat in ieder geval heel erg belangrijk. Toen ik meedeed met het Sanremo festival (voorrondes voor het Songfestival in Italië, red.) zong ik met een regenboogarmband om mijn pols. Met mijn muziek probeer ik iedere dag de LHBT-gemeenschap te steunen.”

Eurovision-3-888x1024
De Italiaanse zangeres Francesca Michielin

Zeven artiesten staan voor de tweede keer tijdens het Songfestival op het podium. In Amsterdam spreek ik er twee. Ira Losco staat dit jaar voor Malta op het podium met het popnummer Walk on Water. In 2002 eindigde ze op een tweede plaats voor haar land.

De veranderingen zijn groot, volgens de zangeres. “Het is lastiger om dit jaar uitgekozen te worden voor de finale. Toen ik in 2002 meedeed, waren er nog maar 23 landen bij. Ik stond meteen in de finale. Nu moeten we door een semi-final, en dat is niet zo leuk voor kleine land

Ira Losco uit Malta
Ira Losco uit Malta

en en eilanden.”

Om die reden stopte Turkije met haar deelname voor het Songfestival. Ira snapt dat wel. “Het is goed. Het zorgt voor spannende televisie en dat is waar het om draait bij het Songfestival. Ik geloof erin als je een goed nummer met een sterke performance hebt, dat je doorgaat.” Eén van haar favoriete kandidaten is onze Douwe Bob. “Het heeft een hele andere stijl. Mijn andere favorieten zijn de nummers uit Spanje en Frankrijk, maar ook het nummer van de IJslandse Gréta Salóme vind ik erg goed. Het is sterk en vernieuwend.”

Alleen dit jaar
Voor Gréta is het dit jaar extra spannend. Ze staat voor IJsland dit keer alleen op het podium. In 2012 scoorde ze een twintigste plek met zanger Jónsi.

“Het voelt goed om terug te zijn”, vertelt de zangeres. “De wedstrijd is groter geworden, zelfs na vEurovision-4-1024x1002ier jaar. Het wordt sterker en beter. Ik sta alleen op het podium, maar zo voel ik me niet! Ik heb achtergrondzangeressen die achter het podium meezingen en grote graphics die mijn optreden ondersteunen.”

Ze zingt Hear Them Calling, een nummer over negatieve invloeden in de samenleving. “Ben altijd trouw aan jezelf. Laat het negatieve in deze wereld je niet naar beneden halen en volg je dromen!” geeft ze onze lezers mee. “Je moet zelf positief zijn. Het maakt mij bijvoorbeeld niet uit als hoeveelste ik eindig tijdens deze competitie. Als ik een iemand heb geraakt met mijn nummer, is dat genoeg.”

Benieuwd naar alle deelnemers van dit jaar? Check de inzendingen hieronder! (Zoom uit om alle artiesten van Europa én Australië te kunnen zien)

Muziek, Recensie

Een Frans feestje met Amir Haddad

Misschien wel een van de meest sympathieke kandidaten van het Songfestival in 2016: Amir. De Fransman zingt in Stockholm zijn nummer J’ai Cherché en heeft afgelopen vrijdag zijn tweede studioalbum uitgebracht. 

Natuurlijk begint zijn album Au coeur de moi (In mijn hart) met Songfestivalsingle J’ai Cherché (ik zocht), maar dat nummer is niet de eerste single van dit nieuwste album. Dat is namelijk het zomerse nummer Oasis. Echt goed scoorde Amir niet met beide nummers. Oasis bleef hangen op een 101’ste plaats in de Franse charts, en J’ai Cherché op nummer 60.

Zijn Songfestivalsingle is tweetalig, dat zie je ook terug op het album. “Zo hebben mijn tekstschrijvers en ik het nummer geschreven. In twee talen. Ik hou ervan om in het Engels te zingen”, vertelde de zanger toen ik hem sprak in Amsterdam tijdens Eurovision in Concert. “Mijn album bestaat ook uit zowel Engels- als Franstalige nummers. De mix is natuurlijk voor mij. Ik was blij toen ik erachter kwam dat dit ook goed werkt op het Songfestival.”

Frans feestje
Zijn album bestaat uit fijne nummertjes. Door On dirait (looks) wil je een feestje gaan vieren. Dat is ook zo met titelsong Au coeur de moi. Ook al kan ik er geen reet van verstaan, de zomerse deuntjes zorgen ervoor dat ik op mijn stoel ga dansen.

Met een piano en violen brengt de zanger gevoel met de balled A ta manière (om je weg), maar na het eerste refrein raakt de zanger bij dit nummer voor mij de weg kwijt.

Engelstalig
Behalve J’ai Cherché, zijn er nog drie nummers tweetalig gezongen. Het middelmatige I Know, mooie Lost en duet Broken Heart. Dat nummer zingt de zanger met Abi. Een Duitse zanger die eind vorig jaar het nummer Die Zeit ist vorbei uitbracht.

Al met al drie sterren voor het album van de Franse Amir.

Amir-Au-Coeur-de-Moi-Album

Fotoserie, Tilburg

Proost Willem!

26 en 27 april: Konigsnacht- en dag! Ik heb het nog nooit écht gevierd. Tot dit jaar. Allebei de dagen was ik te vinden in Tilburg. Op Koningsnacht was het echt belachelijk druk in de stad. Het was gewoon echt niet oké om er rond te lopen in de kou. Buiten was het vreselijk, gelukkig kwamen we vrij snel in een kroeg met veel mannen+baarden terecht. Dat was fijn.

Koningsdag was ik veel te burgerlijk aan het high winen, maar gelukkig gingen we daarna nog de stad in om in de Studio los te gaan op fijne deuntjes. Inclusief heel erg veel Seks on the Bea-drankjes. En nu? Nu kunnen we nog genieten van de foto’s (en de kater).

Voeg mij als je dat leuk vindt trouwens even toe op Snapchat! roeeel heet ik daar.

Berlijn, Fotoserie

Kreuzberg

In 2012 woonde ik, zonder het zelf door te hebben, in een van de meest hippe delen van Berlijn. Ik liep toen stage bij een groot bedrijf net buiten de stad, maar woonde in een klein appartement in Kreuzberg. Vier jaar later ging ik samen met Cécile terug. We ontvluchtte carnaval en gingen op pad in Berlijn.

Ik denk dat Kreuzberg een van mijn meest favoriete stukjes van de stad blijft. Het is er mooi, arty, iedereen lijkt zichzelf te zijn en ik zou er heel erg graag nog eens een tijdje wonen. Voor nu de foto’s.

thumb_IMG_0090_1024

thumb_IMG_0082_1024

thumb_IMG_0093_1024

thumb_IMG_3976_1024

thumb_IMG_0080_1024

thumb_IMG_3992_1024

thumb_IMG_0096_1024

thumb_IMG_0087_1024

 

thumb_IMG_0114_1024

thumb_IMG_0103_1024

thumb_IMG_0113_1024

thumb_IMG_3980_1024

Muziek

Weekly obsession: SAARA uit Finland

Misschien wel een van de grappigste en meest getalenteerde YouTubers van dit moment is de Finse Sara Forsberg. De in California wonende Fin brak onlangs met haar platenlabel en gaat nu op eigen houtje verder. Eind mei komt haar eerste EP uit.

Saara (artiestennaam yay) ging viral het internet over door een video te maken waarin ze nadoet hoe talen voor andere mensen klinken. Ze mocht zelfs aan tafel komen bij Ellen. Vervolgens ging het snel. Met onder andere een record deal en heel veel meer video’s die miljoenen keren werden bekeken.

Een keerpunt op 6 maart. Toen maakte de zangeres bekend dat ze stopte niet langer meer samenwerkt met Capital Records. Knappe zet. Na 1 single kreeg ze onenigheid met haar label. Sara had het gevoel dat ze dingen moest doen die ze niet wilde. Om die reden kwam er ook geen album. Maaaaaar long story short: er is nieuw materiaal en thank god heeft ze Capital verlaten! Want wat klinkt het goed.

Eerste nummer die ze online heeft geplaatst is het nummer I Do. Een persoonlijk nummertje die ze samen met de jonge songwriter Jesse Saint John heeft geschreven. Ook een tweede single: California, kun je al beluisteren op haar YouTube-kanaal. Binnenkort komt de originele versie uit waarvan je in deze vlog al een stukje kunt horen. Damn!

Talentje van wie we zeker nog heel erg veel gaan horen.

Coverfoto: helloimsaara